Aktywna ochrona ohara, gągoła i nurogęsia w dolinie Odry

Ohar Tadorna tadorna, gągoł Bucephala clangula i nurogęś Mergus merganser

Ohar Tadorna tadorna, gągoł Bucephala clangula oraz nurogęś Mergus merganser są ptakami z rodziny kaczkowatych Anatidae, wymagającymi ochrony czynnej. Wszystkie zostały umieszczone w załącznikach Dyrektywy Ptasiej, Konwencji Berneńskiej oraz Konwencji Bońskiej, a ohar dodatkowo w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt. Gatunki te charakteryzują się zakładaniem gniazd w innych miejscach niż pozostałe kaczki. Tadorna tadorna gnieździ się pod ziemią, najczęściej w opuszczonych norach np. po lisach, borsukach czy królikach, a także w jamach pod korzeniami drzew. W Polsce gatunek ten jest skrajnie nieliczny, jego lęgowiska rozproszone są głównie wzdłuż wybrzeża Bałtyku, a obecnie populacje ocenia się na 120-140 par.

Samiec ohara

Bucephala clangula i Mergus merganser są to gatunki gnieżdżące się w dziuplach, zatem są związane ze starodrzewami rosnącymi w pobliżu rzek i jezior. Z powodu zanikania takich właśnie drzewostanów populacje tych gatunków są zagrożone i wymagają czynnej ochrony. Polską populację gągoła ocenia się na 1200-1500, a nurogęsia na niecałe 1000 par. Występują one głównie w północnej i zachodniaj części Polski wzdłuż większych rzek oraz na czystych i spokojnych jeziorach znajdujących się w lasach.

Samiec gągoła

Samica nurogęsia